ابیا ، یا به گویش لهجة گیلانی گبر یا گور:

امروزه می‌توان گونه‌های زیر را از ابیاها مشاهده نمود:

ابیای اوراسیایی، Scolopax rusticola
ابیای آمامی، Scolopax mira
ابیای بوکیدنون، Scolopax bukidnonensis
ابیای تیره‌رنگ، Scolopax saturata

ابیای گینه نو، Scolopax (saturata) rosenbergii
ابیای سولاوسی، Scolopax celebensis
ابیای مالوکویی، Scolopax rochussenii
ابیای آمریکایی،

این پرنده بسیار قشنگ خصوصیات خاصی دارد، مثلاً به خاطر نوك بلندش منابع غذایش را درگِل شل و لجن زار انتخاب می كند تا نوك بلندش به راحتی در آن فرو رفته و بتواند طمعة خود را بدست آورد.

خصیصة دیگرش كه عمدتاً به ضررش تمام میشود، این است كه پرنده مورد نظر شب قبل ، هر كجایی را كه شب قبل برای منبع غذایش انتخاب كرده ، در ابتدای شب بعد نیز به آنجا باز میگردد، كه این رفتار غیرارادی به ضررش تمام میشود.

ضرر ! چگونه ؟

بدین صورت كه این پرنده در جائی كه شب قبل برای سیركردن شكمش انتخاب كرده یك سری آثار وعلائم از جمله جای نوك زدن روی زمین وفضلة بجای میگذارد ، (هر قدرفضله ونوك منقار روی زمین زیاد باشد منبع غذایی غنی ترواحتمال بازگشت پرنده بیشتر، و بر عكس) .


شكارچیان و افراد بومی كه فن شكار كردن این پرنده را از گذشتگان  خود آموخته اند ، با آگاهی از خصلت این پرنده مبادرت به شكار میكنند (این روش بیشترمختص تله میباشد) .

كسانیكه فصل شكار دنبال این پرنده هستند، با توجه به آشنایی خصوصیاتش دنبال آثاربجای ماندة این پرنده ، مشروط بر اینكه علائم بجای مانده تازه (فضلة) باشد، پس از پاك كردن علائم ، اقدام به تله گذاری میكنند، واگرتله ها از حساسیت خوبی برخوداروتله گذارشخصی ماهر باشد، در ابتدای شب بعد، پرنده نگون بخت به نخ تله گرفتارمیگردد وشكارچی ماهر هم به فسنجان خوش مزه ای نائل میگردد.

چگونگی شكاراین پرنده :

1- روش فوق بدون كم وكاست كه روش تله گذاری بود، توضیح داده شد.

2- شكارتوسط تولة شكاری و اسلحه : در این روش تولة شكاری رد (رچ -به گویش محلی گیلانی) پرنده را با شامة قویش پیدا كرده و گارد بخصوصی میگیرد كه به اصطلاح شكارچیان امروزی كوپ كرده ومنتظردستوراز طرف شكارچی میشود، باصدور فرمان توله پرنده را به هوا می پراند وشكارچی اگرتیرانداز ماهری باشد مبادرت به شكار میكند.

چرا ماهر؟

چونكه  این پرنده فوق العاده تیزپرواز ودارای قدرت مانور باور نكردنی است .