خرس

خرس گریزلی

خرس های قهوه ای و گریزلی در اصل از دو گونه ی متفاوت اما امروزه هر دو به عنوان ( ursus arctos ) طبقه بندی می شوند. آنها از زیر گونه هایی مجزا هستند و به نحوی که خرس قهوه ای به آن دسته از خرس ها اطلاق می شوند که در مناطق ساحلی زندگی می کنند اما خرس گریزلی اغلب در جزیره دیده می شود .
خرس های کدیاک از زیر گونه هایی هستند که در جزیره کدیاک و در منطقه حفاظت شده یافت می شوند و از نظر ژنتیکی و فیزیکی تفاوت هایی بسیار جزیی بین آنها و خرس های قهوه ای دیده می شود .

بعد از آب تنیپس از یک آب تنی دلچسب ، خرس قهوه ای از آب بیرون می آید و خودش را به شدن تکان می دهد . این حیوان در طول خواب زمستانی بیش از 30 درصد چربی بدنش را از دست می دهد . اما به سرعت و طی تابستان و پاییز و پیش از آنکه دوباره در اواخر پاییز در ماه نوامبر به لانه اش برود آن را جبران می کند . در این هنگام معمولا وزن یک خرس بالغ بین 190 تا 420 کیلوگرم است ، اما گاهی وزن یک خرس بزرگ به 650 کیلوگرم نیز می رسد و طول بدنش هنگامی که بر روی پاهای عقبش می ایستد به 7/2 متر می رسد .
خرس های ماده معمولا نصف یا سه چهارم خرس های نر هستند .
وقتی آب تنی تمام شد خرس سر پشمالویش را از آب بیرون می آورد و لحظه ای استراحت می کند . اما مراقب باشید ، اجازه ندهید که چهره دوست داشتنی او شما را بفریبد ، خرس ها می توانند با سرعتی بیش از 50 کیلومتر در ساعت در مسیری کوتاه بدوند و در صورت لزوم برای محافظت از بچه هایشان یا غذایی که ذخیره کرده اند ، به شما حمله کنند . غذای ذخیره شده خرس می تواند لاشه ی حیوانی باشد که در جایی دفن شده است .

خواب زمستانی
خرس های قهوه ای پس از شکار کافی ماهی آزاد ، بر روی چمن گرم و در زیر نور آفتاب به استراحت می پردازند . در زمستان زمانی که هوا سرد و بی رحم است و غذا کمیاب ، خرس ها مکان دنجی پیدا می کنند و به خواب زمستانی می روند .
طی این مدت دما و سوخت و ساز بدنشان تا حد زیادی کاهش می یابد و آنها دیگر به غذا ، آب یا دفع مواد زاید نیازی ندارند . طول خواب زمستانی با توجه به شدت سرمای زمستانی بین 5 تا 7 ماه متغیر است . خرس های حامله زودتر وارد لانه شده و معمولا آخرین نفری هم هستند که به همراه توله هایشان آنجا را ترک می کنند . در حالی است که تعدادی از خرس های نر تمام زمستان را در مناطق گرم تر به فعالیت ادامه دهند .
آلسکا سرزمین بیش از 98 درصد خرس های قهوه ای در ایالات متحده است . این حیوان می تواند عمری بیش از 30 سال داشته باشد . هر چند که بیشترشان کمتر از 20 سال عمر می کنند .
خرس ها از شنوایی و بینایی خوبی برخوردار هستند و به خاطر حس بویایی قوی خود شهرت دارند .

خرس قهوهای

نام فارسی:خرس قهوه ای

نام انگللیسی:brown bear

نام علمی:ursus arctos

خانواده:خانواده ی خرس ها (ursidae)

جمعیت:نامعلوم

پراکنش:در اروپا ، آمریکا و آسیا پراکنده است.در ایران از شمال خراسان تا آذربایجان و لرستان ، خوزستان و فارس دیده می شود.

زیست گاه:خرس قهوه ای در مناطق جنگلی خزر ، ارسباران و زاگرس ، علف زارهای مرتفع کوهستانی و دره های پایین دست جنگل زندگی می کند.

اندازه:طول بدن این پستاندار ۱۸۰ تا ۲۵۰ سانتی متر ، طول دمش ۶ تا ۱۴ سانتی متر ، ارتفاع بدنش ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر و وزنش ۱۰۰ تا ۳۸۵ کیلو گرم است و بزرگ ترین گوشت خوار ایران به شمار می رود.

ریخت شناسی:خرس قهوه ای جثه ای بزرگ ، گوش هایی کوچک و گرد ، دمی بسیار کوچک و نامشخص ، سری پهن ، پوزه ای کشیده و چشم هایی ریز و نزدیک به هم دارد.گردنش کوتاه و کلفت ، دست و پایش بلند و کلفت دارای ۵ ناخن بلند ، بدنش پوشیده از موهای انبوه ، زبر و بلند و رنگ موهای بدنش بسیار متغیر و از زرد روشن تا قهوه ای تیره است.

رژیم غذایی:خرس قهوه ای همه چیز خوار است و اغلب از مواد گیاهی شامل میوه ، ریشه ، دانه و جوانه ی گیاهان تغذیه می کند.گاهی هم حشره ، مهره داران کوچک ، ماهی ، لاشه ی حیوانات ، دام های اهلی ، زباله و عسل می خورد.

زاد آوری:جفت گیری خرس های قهوه ای در اواسط تابستان صورت می گیرد و نوزادان در زمستان به دنیا می آیند.

وضعیت حفاظتی:این گونه در ایران جمعیت به نسبت مناسبی دارد؛ ولی در برخی نواحی جمعیت آن رو به کاهش است.

 

 

خرس قهوه ای بزرگ ترین گوشت خوار ایران است.این حیوان بزرگ ، همه چیز خوار است و هم از مواد گیاهی و هم مواد جانوری تغذیه می کند. ولی برخلاف آن چه تصور می شود ، بیش تر مواد گیاهی می خورد.

 

 

گنده های شکمو !

خرس ها از بامزه ترین و جالب ترین پستانداران اند که با هیکل بزرگ خود همیشه در حال خوردن هستند و هیچ کاری با حیوانات دیگر ندارند . خرس ها در بهار و تابستان در علفزار های مرتفع کوهستانی علف تازه و حشره می خورند و در پاییز به داخل جنگل می روند و تا می توانند از میوه ی درخت بلوط و آلوچه ی جنگلی استفاده می کنند . در فصل زمستان هم می خوابند تا دوباره همه جا سبز و غذا فراوان شود.

 

 

پشمالوهای شبیه به انسان !

خرس ها در دست و پا ۵ انگشت دارند و مانند انسان ها ، روی دو پا راه می روند.ردپای خرس ها روی خاک ، بسیار شبیه ردپای انسان است. آن ها اغلب هنگام دعوا و بازی روی دو پای خود می ایستند. خرس ها از نظر همه چیز خوار بودن هم شبیه انسان ها هستند. آن ها با وجودی که گوشت خوارند ، بیشتر به مواد گیاهی علاقه دارند.دندان های آسیاب خرس ها در مقایسه با بقیه ی گوشت خواران بسیار پهن تر است و به درد جویدن گیاهان می خورد. آن ها از مواد جانوری مانند حشره ها هم تغذیه می کنند. لب های خرس ها به لثه چسبیده نیست در نتیجه می توانند با جلو بردن آن ها ، حشره ها را از سوراخشان بمکند.

 

 

خواب آلودهای پشمالو !

یکی از مهم ترین رفتارهای خرس های قهوه ای ، خوابیدن آن ها در فصل های سرد سال است که به آن خواب زمستانی می گویند.برخی از جانوران در مناطقی زندگی می کنند که زمستان های بسیار سردی دارد. در زمستان های سرد ، پیدا کردن غذا بسیار سخت است. به همین سبب ، این جانوران می خوابند تا انرژی کمتری مصرف کنند و زنده بمانند. اگر بعضی از روزهای فصل زمستان گرم باشند ، امکان دارد آن ها از خواب بیدار شوند و گشتی بیرون از لانه بزنند و دوباره برگردند و بخوابند تا سرما کاملا” تمام شود.

 

آیا خرس ها خطر ناک هستند؟

خرس ها ، بر خلاف آن چه تعریف می کنند ، حیوانات ترسویی هستند و به محض روبه رو شدن با انسان یا حس کردن بوی آن ، ترجیح می دهند فرار کنند. ولی خرس های ماده ی بچه دار ، خرس های زخمی ، خرس هایی که جایی برای خواب زمستانی پیدا نکرده اند یا خرس هایی که از خواب زمستانی بیدار شده اند ، مهاجم و بسیار خطرناک اند و ممکن است جنگیدن را ترجیح بدهند. البته این اتفاق بسیار کم رخ می دهد و در اکثر موارد ، خرس ها سعی می کنند با انسان روبه رو نشوند.

 

نقش خرس قهوه ای در طبیعت

خرس ها مانند بقیه ی حیوانات

، برای طبیعت بسیار مفیدند. آن ها با خوردن میوه

های جنگلی و دفع و پخش هسته های آن

ها در سطح جنگل ، به تجدید

حیات درختان جنگلی کمک می کنند.